Copy
Dit is geloof ik de derde keer dat ik overnieuw begin. Ik heb een hoop te vertellen en voor je het weet zit je aan een halve paperback te werken. Maar goed er is een hoop gebeurd en er gebeurt nog van alles. Leuke dingen en ook nare dingen. 
View this email in your browser

Suzana’s vader 

Om maar met toch wel een van de moeilijkste dingen te beginnen, afgelopen maand is Suzana’s vader plotseling overleden. Drie weken voor hij overleed heeft hij hier nog met grof geweld een aantal grote stenen kapot geslagen die boven de grond uitstaken precies bij de ingang van onze tuin. Dat deed hij even in een uurtje. Ik zou er waarschijnlijk een dag aan kwijt zijn geweest. Een sterke man van 67. Eigenwijs, zoals er maar weinig eigenwijs zijn, maar dat was wel nodig voor het plan dat God had met zijn leven. Hij heeft een kerk gesticht, is voorganger geweest in een andere. Heeft pioniers zendingswerk gedaan bij twee indianenstammen. De keren dat hij malaria heeft gehad is zo vaak dat niemand het meer weet. Niet dat hij daar een minuut door is tegen gehouden. Gewoon doorwerken met koorts en al. Eigenwijs dus zoals ik al zei. 

Nou was hij net zo eigenwijs als de stamhoofden in de indianenstammen en dat heeft hem dus veel geholpen. Hij wordt bij de indianen echt gezien als een stamhoofd. Dat is ook waarom ze zo naar hem luisterden. Hij had dus een soort gave van eigenwijsheid (geen idee waar je die in de Bijbel terug vindt).

48 jaar van zijn leven heeft hij als voorganger/zendeling gewerkt (of beter gezegd geleefd). Een mooi, avontuurlijk maar ook zwaar leven. 

 

God kwam hem halen. 

Maar dan is daar ineens een buikpijn die op komt zetten. Een buikpijn die alleen maar erg wordt. Op een gegeven moment stopt hij zelfs met zijn dagelijkse klussen te doen. Dat voor iemand die normaal gesproken rustig met 40 graden koorts verder werkt. De eerste arts dacht aan prostaatkanker. Helaas luisterde deze arts slecht en duurde het nog een week langer voordat hij begreep dat de opgezwollen buik geen ouderdomsbuikje was. Vervolgens werd hij doorgestuurd naar een andere arts en die kwam er in twee dagen achter dat er een tumor in zijn alvleesklier zat en dat behandeling onmogelijk was. Dat was op donderdag en zaterdag op zondag overleed hij in Suzana’s armen. 

Hij zelf wilde eigenlijk nog niet gaan. Hij had nog niet genoeg gedaan, niet genoeg mensen bereikt. Toch mooi hoe dat gevoel steeds terug komt bij mensen die letterlijk hun hele leven hebben ingezet voor Zijn koninkrijk. 

Gelukkig hebben verschillende mensen hem gerust kunnen stellen en heeft hij uiteindelijk kunnen zien dat hij gedaan heeft wat hij kon. 

De laatste nacht was ook heel bijzonder. Een lang verhaal maar uiteindelijk vertelde hij Suzana dat God binnen gekomen was in de kamer om hem op te halen. Zijn laatste woorden waren dan ook direct op Hem gericht en waren woorden van dank. Woorden van dank terwijl hij helse pijnen had omdat de pijnmedicatie geen effect meer had. Heftig, maar ook een getuigenis. 

 

Suzana’s broer. 

Nou ja dat was natuurlijk een behoorlijke klap. Dit allemaal terwijl Suzana’s broer in de heftigste week van behandelingen zat. Bestraling op twee plekken en chemo tegelijk. De heftigste chemo tot nu toe. Het is zeker ook een e

norme strijd geweest om hem erbij te houden. Op het moment

gaat het iets beter met hem. Hij heeft wel weer even een pauze in zijn behandeling in moeten lassen. 

Verder moet er nu natuurlijk van alles geregeld worden. Een hoop papierwerk enzo. Allemaal dingen waarvan je denkt dat dat snel geregeld zou moeten kunnen worden maar dat blijkt dan meestal niet zo te zijn. Nou schijnt dat in andere landen ook zo te zijn (ken genoeg verhalen uit Nederland en Amerika). 

 

De Bijbelschool en de Indianen. 

Tegelijkertijd gaat ons werk hier in de bijbelschool door. Elke maandag en vrijdag avond zijn er lessen van de bijbelschool. Daarnaast lopen er allerlei projecten. 

Een groep van projecten hebben vooral met evangelisatie en zendingswerk bij de indianen te maken. Als bijbelschool zijn we vooral ondersteunend betrokken bij verschillende projecten. 

Dit jaar gaan we in november voor het derde jaar naar een indianenconferentie bij de indianen stam van mijn indianen zwager. Deze conferentie heeft vooral als doel andere indianenstammen te bereiken met het evangelie. In het zelfde weekend ga ik naar een andere conferentie met christelijke indianen jongeren 800 km ten zuiden van Cuiaba. Deze conferentie heeft als doel het toerusten van deze jongeren zodat zij als indianen de andere stammen kunnen bereiken. Je ziet dus heel erg de focus op het eropuit sturen van de indianen zelf. Wij als buitenlanders maar ook de Brazilianen zelf hebben steeds minder toegang tot de indianen. Dit om allerlei verschillende redenen. Maar de overheid wil ons er niet hebben. Maar als wij uitgenodigd worden kunnen ze ons niet tegenhouden. Indianen die naar andere indianen gaan kunnen ze ook niet tegenhouden. Bijkomend voordeel is dat indianen andere indianen beter begrijpen dan wij als westerse stadsmensen. Wij ondersteunen dus vooral deze projecten en grijpen elke kans om mee te helpen. Het kan gewoon letterlijk de laatste keer zijn dat er toegang is. 

 

Evangelisatie in de stad. 

Daarnaast zijn wij hier in de stad ook bezig met een evangelisatie conferentie. Het doel is hier om de lokale kerken uit de kerkbanken te krijgen om hun wijk te bereiken. Op de derde dag van deze driedaagse conferentie wordt iedereen dus ook in groepjes de wijken ingestuurd om zelf mensen te bereiken. De conferentie gaat niet zo veel over een systeem van evangelisatie maar laat zien aan de hand van verhalen uit de eigen ervaringen van de spreker dat iedereen al klaar is om andere te bereiken. Wij zijn erg benieuwd naar de impact die dit gaat hebben. 

 

Jacco’s moeder op bezoek. 

Tegelijk met al deze gebeurtenissen was mijn moeder ook nog op 

bezoek vanuit Nederland. Ontzettend leuk, bijzonder en bijzonder ingewikkeld. We hadden van alles willen doen maar dat ging natuurlijk niet altijd. 

Tegelijkertijd ook prettig om je moeder op zo’n moment dichtbij te hebben. 

Ook weer ingewikkeld omdat net voordat ze kwam Ton Been overleed. 

Wat je met dat alles tegelijk moet is al ingewikkeld maar dan heb je je zendingswerk nog dat “gewoon” doorgaat. 

Nou ja daar kunnen we allebei over mee praten. Als je meer wilt lezen over haar bezoek hier dan kun je hier http://brazilie2015.blogspot.com.br/ haar blog lezen. 

 

De nieuwe laptop. 

Als laatste wil ik iedereen die mee geholpen en gebeden heeft om een nieuwe laptop te krijgen bedanken. Ondertussen is hij al behoorlijk in gebruik genomen. Eigenlijk is het zo snel gegaan dat we eigenlijk geen projecten hebben die achterlopen of gecanceled zijn. Het is echt een enorme motivatie boost in deze ingewikkelde tijden om met zoveel hulp dit voor elkaar te krijgen.

 

Copyright © 2015 jacob lima zutphen, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list

Email Marketing Powered by Mailchimp