View this email in your browser

We zíjn altijd al in verbinding

Nieuwbrief 72, Zen Peacemakers Lage Landen, april 2022

 

Van de redactie                                                                  
Deze still nam ik uit de zoompresentatie van de Be Foundation uit Polen. Deze foto is van het station van Warschau waar de vluchtelingen uit Oekraïne slapen op de vloer. De Zen Peacemakers uit Polen dragen bij aan het opvangen van de vele vluchtelingen en verzorgen pakketten voor Kiev. Het bestuur van de Zen Peacemakers Lage Landen stuurde ons al een mail met verzoek om financiële steun aan de Zen Peacemakers Polen, en deze prestatie was onderdeel van de brief. Hierbij nogmaals de link naar dat verzoek: https://zenpeacemakers.nl/polish-peacemakers-provide-relief-to-ukraine-and-how-we-can-help/. De bijdragen van Zen Peacemakers Lage Landen en van leden bedraagt inmiddels al € 5.830, die we naar Polen konden overmaken.

Frank De Waele roshi en Ginni Stern hebben besloten dat de gedachtenisreis naar Auschwitz van juni 2022 wordt uitgesteld naar juni 2023 vanwege de situatie met de vele vluchtelingen in Polen.

In deze nieuwsbrief dagen we zenleraar André van der Braak uit om zich uit te spreken over zijn boeddhistisch geïnspireerde maatschappelijke betrokkenheid en zich te verhouden tot de drie intenties van de Zen Peacemakers. Verder twee aankondigingen van bearing-witnessretraites: een dag in mei in Amsterdam en vijf dagen bij de bruinkoolmijnen in Duitsland in augustus. Lilian Salden vertelt over het besef van haar witte kleur vanuit de jaartraining De Witte Stilte, en Joep Everts schrijft over het spelen met niet-weten in de muziek.

En bij wijze van column schrijft Maarten Olthoff over Gekke Henkies.

 

Inhoud van deze nieuwsbrief

  • We zijn altijd al in verbinding, André van der Brink vertelt over zijn maatschappelijke betrokkenheid in een interview met Diana Vernooij;
  • Het Oog van de Orkaan, organiseert 7 mei 2022 een bearing witnessdag, schrijft Stef Lauwers;
  • In Bearing witness tot he Earth, vertelt Svenja Hollweg over de bearing witnessretraite in augustus bij de bruinkoolmijnen vlak over de grens in Duitsland;
  • Lilian Selden beschrijft het besef Hoe wit gekleurd mijn biografie;
  • Het spel en de drie intenties, laat Joep Everts nadenken over muziek;
  • En de column Gekke Henkie is van Maarten Olthof.

 

Graag voor de volgende nieuwsbrief je teksten voor half mei bij mij:  diana@zenpeacemakers.nl

 

Dank voor jullie bijdragen! Mogen wij luisteren, spreken, schrijven en lezen met de helderheid die niet-weten en erkennen-wat-is ons brengt.

 

Diana Vernooij


Hierbij tref je de nieuwsbrief van de Zen Peacemakers Lage Landen aan.

De leefintenties van de Zen Peacemakers integreren we in ons leven en ons werk.

  • niet-weten (not-knowing): het loslaten van vaste ideeën over jezelf en het universum
  • erkennen wat is (bearing witness) ten aanzien van de vreugde en het lijden van de wereld
  • actie (action) die voortkomt vanuit niet weten en erkennen wat is, voor jezelf en voor andere

 

We zijn altijd al in verbinding,
André van der Braak over zijn maatschappelijke betrokkenheid,
in gesprek met Diana Vernooij


                                                      

André van der Braak is dharma-opvolger van Ton Lathouwers en als hoogleraar Comparatieve filosofie van de religie aan de VU in Amsterdam. Hij is zenleraar bij Zen in Baarn.

Mijn zenlijn is die van de Maha Karuna lineage, ik kreeg transmissie van Ton Lathouwers. Maha Karuna betekent: Grote Compassie. Kuan Yin is de bodhisattva die alle geluiden van de wereld hoort, die met haar duizend armen en ogen respons geeft op het lijden in de wereld vanuit Grote Compassie. Ton ontving de Zenpeacemakergeloften. Ik zie grote raakvlakken. Ik beschouw mezelf als een fellow traveller van de Zenpeacemakers.
 

Lees verder
 

Het Oog van de Orkaan,
Bearing witness retraitedag, 7 mei Amsterdam, door Stef Lauwers
 

 
Stef Lauwers werkt als geestelijk verzorger en is mindfulnesstrainer en supervisor. Ciska Matthes en hij geven in hun centrum “Het Oog van de Orkaan” meditaties, yoga, chi qong en retraites. Zij vinden hun zenpraktijk bij de Jiun roshi in de Noorderpoort in Wapserveen

In het kader van 4 en 5 mei en ter herinnering aan Bernie Glassman organiseert “Het oog van de orkaan” een bearing witness- retraitedag met meditatie, een lezing van Herman Teerhofer  over zijn 'Leven met en na Auschwitz’-project en een wandeling in de buurt langs vele gedachtenisplekken.

 

Bearing Witness to the Earth,
Eco-retreat in the area of the Rhenish open-pit mining, 17-21 August 2022
door Svenja Hollweg

Svenja Hollweg is gestalttherapeut. Zij nam deel aan de Bearing Witness retraites van Bernie Glassman in New York en Auschwitz en is steward bij de Zen Peacemakers kring van interreligieuze dialoog en vredeswerk. Ze zal Zenpeacemakersjukai ontvangen tijdens deze retraite.

We are living in the midst of an unprecedented multiple and global crisis that threatens entire livelihoods and leads to irreparable consequences for the planet. It moves me to this Bearing Witness to the Earth, to the "wounded field" of this old Region between Colone and Aachen, at the biggest Europene open pit mine - just to dwell there and sit and walk there together in the spirit of not-knowing and to bear witness how the world is, in which we live.

Lees verder


Hoe wit gekleurd mijn biografie,
door Lilian Salden

 

 Lilian Selden is werkzaam bij ministerie van Justitie en Veiligheid. Ze is lid van de groep Dharmabuddies010, tijdelijke een e-sangha en een vervolg op NL – Against the Stream. Ze faciliteert stadsmeditaties en leerde de Zen Peacemakers kennen bij de laatste retraite van Joan Halifax roshi in Cadzand.

Tijdens Lockdown1, dat was die eerste, ben ik via social media op het spoor gekomen van een aantal relatief  jonge Duitse journalistes, zwart of van kleur. Ik ben ze gaan volgen. Ik zag hoe een aantal van hen steeds weer de dialoog opzocht, op de media en ook op straat. Zo ook bij grote anti-coronamaatregel­demonstraties in Berlijn. Al gauw ging het dan niet meer over de maatregelen, maar over dat ze geen Duitsers zouden zijn.

Lees verder

Het spel en de drie intenties,
door Joep Everts



Joep Everts is trainer / coach / leraar / musicus. In zijn bedrijf Klanklichaam werkt hij aan leiderschap, samenwerking en persoonlijke ontwikkeling.

De situatie is van een coach en coachee. De laatste heeft een vraag geformuleerd rond werk, relatie of zingeving. We zitten in een ruimte vol muziekinstrumenten. We hebben een bepaalde tijd afgesproken. Dan gaan we het spel in.

Lees verder
 
Gekke Henkies,
de wereld begint aan de andere kant van je voordeur
Column door Maarten Olthof
 
Ik ben in 2020 naar Deventer verhuisd. Toen ik mijn hond Lotus uitliet in het plantsoen, zag ik buurtgenoot Dorien zwerfvuil oprapen. “We moeten de buurt toch een beetje schoonhouden” zei ze. Ik maakte haar een compliment en we raakten aan de praat. Ze vertelde dat ze een Gekke Henkie is, omdat zij opraapt wat andere gemakzuchtig op straat of in de natuur gooien. Ik vroeg toen of ze dan niet eigenlijk een Gekke Henka is. Ze moest vreselijk lachen. Dorien prikt samen met een paar buurtgenoten vuil, en dat doet ze al jaren. Ik vond het een geweldig initiatief en vroeg Dorien of ik mij bij de Gekke Henkies aan kon sluiten, samen met mijn man Arnoud. En zo prikken wij nu een paar keer in de maand mee. Of eigenlijk grijpen, want de gemeente heeft ons hiervoor vuilnisgrijpers gegeven. En Lotus loopt natuurlijk mee.


 v.l.n.r. Maarten, Lotus, Dorien, afvalcontainer
 
vuilniszakken
Het is ongelooflijk wat we tijdens onze ronde allemaal verzamelen. De container op de foto gaat meestal ruim vol met veel plastic, flessen en blikjes, maar ook halve bakken frites en soms zelfs een halve barbecue. Regelmatig stuiten we op gevulde vuilniszakken. Ik denk niet dat dit alleen maar gemakzucht is. Ik moet er niet aan denken om mijn vuilniszakken in het donker de bosjes in te moeten sjouwen. Voor een deel wordt met deze vuilniszakken armoede zichtbaar. Ik woon in de buurt van een armere wijk en ik realiseer me dat de kosten van afval voor sommige minimumhuishoudens een probleem is. Dat je die kosten kunt drukken door afval te scheiden maakt het er voor sommigen niet gemakkelijker op.
De met vuil gevulde container komt de gemeente de volgende dag ophalen. Tussen de struiken vinden we af en toe een fiets, vaak gestolen natuurlijk. Daarvoor bellen we dan de politie.
Lotus levert ook haar bijdrage. We hebben samen afgesproken dat ze niet op of net langs het pad poept, maar wat verder weg tussen de struiken of bladeren. Zo kan haar baasje zijn biologisch afbreekbare poepzakjes in zijn achterzak houden. Voor noodgevallen neemt hij wel een schepje mee. Hij heeft uitgerekend dat, omdat Lotus zeker tweemaal per dag poept, zij hiermee meer dan 700 zakjes uitsparen! Overigens is Lotus verder dan haar baasje: ze is al jaren niet alleen vegetariër, maar ook vegan. En ze gedijt daar goed op! Ze eet alleen biologisch. Als ze op het veld levendig achter de bal aan springt, lijkt ze uit te willen blaffen: “Volg mijn voorbeeld!”
 

vegan Lotus poept alleen tussen de struiken
 
Onderweg groeten we iedereen die ons pad kruist. Ik moet denken aan wat dorpsgenoten in Afrika zeggen als ze iemand tegenkomen, niet “Hoe is het met je” maar “Hoe is het met ONS”. Ubuntu noemen ze dat: ik ben omdat wij zijn, ik ben mens door andere mensen. Maar dat betekent dus ook dat andere mensen mens zijn door mij.
 
knipoog
Voorbijgangers roepen ons vaak complimentjes toe (zoals ik dat bij Dorien ook had gedaan) of geven aan dat zij dit eigenlijk ook zouden moeten doen. Ik loop af op een groepje jongens die bij een bankje bier aan het drinken zijn, blikjes op de grond. Ik vraag ze: "Hebben jullie nog afval, dan kan ik dat meteen meenemen". Beleefd en enigszins gegenereerd rapen ze de blikjes op en overhandigen die aan deze Gekke Henkie. Ik bedank ze met een vette knipoog en lachend nemen ze afscheid. Het zijn dit soort gesprekjes die ertoe doen. De actie doet zijn werk, hopelijk. In ieder geval wordt de buurt er schoner door. Na afloop drinken we bij één van ons chocolademelk. Het is fantastisch om te merken hoe verbindend deze eenvoudige klus werkt. Niet alleen binnen ons clubje, maar met veel mensen in de buurt.
 

werken aan de takkenril
 
Samen met een andere groep onderhouden we een natuurgebiedje in de wijk. De gemeente had dit willen platgooien maar de buurt heeft het weten te redden van kaalslag. Anders was het nu een eenvoudig te onderhouden grasveldje geweest. Nu doen wij het onderhoud. Elke winter knotten we wilgen en snoeien we bramen. De takkenril die het gebiedje wat beschermt tegen inloop werken we bij met wilgentakken die we gesnoeid hebben. Zo krijgt de natuur een kans, vogels vinden er nestgelegenheid en insecten kunnen er schuilen. Er hebben zelfs zwanen gebroed. Tijdens onze werkdagen zorgt de een voor koffie en taart, een ander voor soep met brood en weer een ander voor een borrel, om de kou door te komen 😀.
 
simpel
Eigenlijk is het zo simpel: een activiteit vlak bij je huis die niet eens zoveel tijd kost en die je even uit je hoofd haalt en vanachter die computer vandaan. En waar de buurt wel bij vaart. Er zijn door heel Nederland mensen actief in hun wijk. Gemeenten willen graag ondersteuning bieden. En is er geen groepje in je buurt? Dan begin je gewoon zelf. Denk maar eens aan Greta Thunberg. En dan moet je eens zien hoe snel er zich mensen bij je aansluiten! De wereld begint aan de andere kant van je voordeur: in je woonwijk!
 
 
Lotus, Maarten en Arnoud: Gekke Henkies
 
 

 
Twitter
Facebook
Copyright © 2022 Zen Peacemakers, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.

Email Marketing Powered by Mailchimp