Copy
Hotei nieuwsbrief Maart 2015
View this email in your browser

Hotei nieuwsbrief Maart 2015

  • Weer een reis verder.

  • Van troep naar top.

  • De Tokyo Artfair.

  • Het Huis Mitsui.

  • Asian Art Fair, Brussel 10-14 Juni in Galerie Laurentin.

  • Takehisa Yumeji bij Nihon no Hanga.

Weer een reis verder.

Heen en weer, vermoeiend maar toch verbazend leuk, iedere keer weer. De directe aanleiding was een bezoek aan de Tokyo Artfair. Maar daarvoor heb ik deelgenomen aan twee veilingen, in Kyoto en Nagoya. Dit was een redelijk zwaar begin van de reis want ik kwam op zaterdagochtend aan op het zinkende vliegveld van Osaka, iets verlaat en was daardoor gedwongen de bus te nemen om op tijd voor de veiling in Kyoto te zijn.

Dit busritje van 1.5 uur voert door het meest ontluisterende landschap van Japan: langs de kust onder Osaka volledig verpest door raffinaderijen en industrie van het ergste soort. Roestige installaties, vieze walmende schoorstenen en op deze dag was alles gehuld in een grauwe sluier van mist en lichte regen. Misschien is dit wel het beste begin van iedere reis naar Japan: dan heb je alvast het ergste gehad. Precies op tijd, met koffer en al binnengelopen bij de gemeenschappelijke lunch van het veilinggezelschap.

Het aanbod was matig en oogst dus beperkt maar mijn prenten verkochten prima: de sterke yen was daar debet aan. Voor het eerst in zeker 4 jaar besloot ik op zondag ook de veiling van Nagoya te bezoeken. Het was een 'Grand Auction' dus dat gaf hoop op iets goeds temeer daar mijn buitenlandse collega's allemaal bezig waren met Asia week in New York en dus de concurrentie minder was. Vroeg in de ochtend met de Nozomi super express naar Nagoya en om half 10 begon het kijken en bieden. Het duurde tot half zes, en ik heb een keer mijn hand opgestoken. Dit was de kelder van de Japanse prentkunst. Honderden, nee duizenden prenten die er uit zagen alsof ze een besmettelijke ziekte met zich mee droegen. In het totaal werd er toch voor ruim 250.000 Euro verkocht. Een van de grote kopers was lid van een religieuze sekte die prenten opkocht om te verkopen aan gelovigen om zo de kas van zijn beweging te spekken. Hij ging naar huis met een stapel van een halve meter hoog: goed dat zoveel slechte prenten van het toneel zijn, maar slecht voor de arme gelovigen.
Van troep naar top.

Deze weinig bemoedigende eerste twee dagen werden gevolgd door een enorme verrassing: een mij goed gezinde handelaar had een prachtige collectie dure Yoshitoshi's voor mij bewaard. Het contrast met de troep van de eerste twee dagen kon niet groter zijn: het kostte een vermogen maar ik ben blij dat ik in deze tijden van prenten-schaarste kon toeslaan.

Even later liep ik bovendien binnen bij een andere handelaar die net een album met zeldzame Osaka prenten had gekocht. Bingo. Kortom dag 3 was geweldig. Zie hieronder vier verticale diptieken die tot de top van Yoshitoshi's werk kunnen worden gerekend.

Deze en nog een tiental andere werken zijn vanaf zaterdag 28 maart te zien in de galerie en op onze website.
En toen Fuji zijn besneeuwde top liet zien in een stralende zon terwijl ik dit aan het typen was in de trein naar Tokyo, werd het treurige beeld van de industriële negorij van het eerste uur na aankomst verdrongen.
De Tokyo Artfair.
Donderdag 19 Maart was de preview van de Tokyo Artfair. Interessant, geen PAN of Tefaf qua stijl minder chique, kleine stands en een overdaad aan kleuren. 12000 bezoekers bij de opening naar het schijnt: het was dus vol. Thema's: opmerkelijk veel dieren die op een duidelijke of minder duidelijke manier in kunst waren verwerkt: honden, insecten, monsters en natuurlijk katten. Daarnaast blijvende inspiratie uit de manga en anime sfeer. Er was ook een galerie met zeven (jawel) Hokusai schilderingen, andere stands brachten prachtige Chinese of Japanse keramiek, maar de moderne kunst had duidelijk de overhand.
Waarin verschilt nu zo'n Japanse kunstbeurs met wat wij in Nederland organiseren? In de eerste plaats zijn de stands dus klein, met tot gevolg dat kunsthandelaren soms slechts het werk van een kunstenaar laten zien, een enorme gok. In de tweede plaats ligt door het ruimte gebrek het accent op kleinere werken. Drie: in sommige stands was het aantal medewerkers groter dan het aantal objecten. Maar misschien is het meest opmerkelijk dat de kunst òf oud was, dwz voor 1850, òf hedendaags. Er was nauwelijks reflectie op de 20ste eeuw, geen jaren ‘20 of jaren 50 kunst en als er al wat was dan was het niet Japans. Dus bijv. nihonga, laten we zeggen de laat 19de- begin 20ste eeuwse vernieuwingsbeweging van de traditionele schilderkunst was niet aanwezig. Net zo min als Yoga, de Japanse schilderkunst in Westerse stijl.

Toen ik hierover in gesprek raakte vertelde een handelaar dat de Japanse schilderkunst in Westerse stijl niet meer werd gekocht door verzamelaars of musea. Veel handelaren op dat gebied waren failliet gegaan of overgeschakeld naar moderne kunst. Het gevolg is dat je een sterk gevoel van discontinuïteit krijgt
Aan de andere kant is er opnieuw een periode, net als in de 2de helft van de 19de eeuw, van een enorme fascinatie met alles was met spoken, monsters etc te maken heeft. Dat zie je ook terug in de boekhandels waren tientallen titels liggen over de spoken, monsters en helden van bijv. Kuniyoshi, Kyosai en Yoshitoshi.

Ik kocht niets maar ik ga volgend jaar weer.
Het Huis Mitsui.
Afgelopen jaar vond ik een schildering op zijde in een groot formaat (87cm x 52cm) voorstellende Surugacho in Edo. Links en rechts zijn de twee afdelingen van het warenhuis Mitsui de voorloper van het latere Mitsukoshi, het oudste warenhuis van Japan opgericht door Mitsui Hachirobei Takatoshi in 1673. Links het gebouw wat sinds 1904 het Mitsukoshi Department Store is, waar men in de Edo tijd alleen zijden stoffen verkocht en rechts de afdeling met de ‘niet-zijden goederen’ de futomono , de plek waar nu de Mitsui bank staat. Verwacht niet dat u als u naar deze plek toe gaat dat u Mount Fuji majestueus ziet uitrijzen boven de stad…
De schildering, mogelijk van de hand van Kuniyoshi's tweede dochter Yoshijo.
Een tweede wat vroegere versie, uit de collectie van het Mitsui museum.
Utagawa Hiroshige, een iets ander perspectief, c. 1845.
Utagawa Hiroshige, Surugacho, uit de Honderd Beroemde Gezichten op Edo, 1856.
Koizumi Kishio, de Mitsui Bank met op de achtergrond de Mitsui Department Store, 1929.

Op een of andere manier heeft dit beeld Japanse kunstenaars altijd tot experimenten met perspectief aangezet: het vergezicht op Mt Fuji in de verte kijkend in de trechter van de lange straat vroeg om een overdreven perspectivische behandeling en Hiroshige en Hokusai hebben deze favoriete locaties vaak weergegeven.

Een van de leukste beschrijvingen over deze plek in Edo/Tokyo vindt u in het onvolprezen "Tokyo Now and Then: An Explorer's Guide" van Paul Waley.
De Asian Art Fair in Brussel: 10-14 Juni.
De beurs in Brussel waar wij van 10-14 Juni in Brussel aan deelnemen komt dichterbij. Het ziet er naar uit dat het Koninklijk Museum voor Kunst en Geschiedenis met een van de mooiste collecties van Europa een ontvangst organiseert en hoogtepunten zal tonen. Hou de website van AAF in de gaten.
Veel mensen hebben me om hotel advies gevraagd. Ik ben een redelijk onbekende in Brussel, maar het best gelegen hotel is NH Hotel du Grand Sablon, aan de Sablon (Zavel) waar het allemaal plaats vindt. La Dixseptième, vlakbij de Grote Markt en Brussel Centraal en op loopafstand van de Sablon is duur helaas, althans de kamers in het mooie oude gedeelte, maar het heeft veel charme.

Zelf zal ik zaterdag 13 Juni vanaf c. 14.00 uur afwezig zijn vanwege de viering van 10-jaar Sieboldhuis.
Takehisa Yumeji bij Nihon no Hanga.

Vanaf 1 mei tot en met 14 juni is op vrijdag-zaterdag-zondag de nieuwe tentoonstelling over Takehisa Yumeji te bezoeken.
Hartelijke groeten,

Chris Uhlenbeck
Share
Tweet
Share
Forward to Friend
Copyright © 2015 Hotei Japanese Prints, All rights reserved.


unsubscribe from this list    update subscription preferences 

Email Marketing Powered by Mailchimp